Ploink! Ploink!

Noah zit op gitaarles. Bij een sympathieke man, Jan Schneider. Zijn website: Jangitaar.nl, goeie! Na een paar maanden van voorzichtig tokkelen en nootjes leren lezen mag hij van Jan zo nu en dan ook eens elektrisch versterkt spelen. Aanvankelijk op één van Jan zijn gitaren en, sinds zijn verjaardag, op zijn eigen ramsjgitaar. Een zwarte Fender-imitatie van het ergste soort. Goedbedoeld door de gulle gevers, maar vrijwel onbespeelbaar. Totdat Jan de hals wat aandraaide, waardoor het ding iets langer dan vijf minuten op toon blijft. Maar toch, het bleef sappelen. Nou had ik mijn eigen oude vertrouwde Ibanez PF200 al jaren uitgeleend en dus werd het de hoogste tijd deze blanke trots terug te halen. Hij (zij?) bleek niet echt meer in topconditie, dus snel naar Mels op het Achterom. De goede man kwijlde haast van enthousiasme en was maar wat bereid dit collectors item te revitaliseren. Gelijk maar een Roland Cube aangeschaft; met 30 watt aan decibellenpotentie. Een apparaat met ingebouwde tuner, een heel leuk 'akoustisch' geluid en diverse 'stack'-imitaties en effecten, waardoor je de gitaar allerlei bochten op kunt dwingen. Dat betaalde zich al snel uit. Zodra de Ibanez weer helemaal tiptop terugkeerde, was Noah er niet vanaf te slaan.   'Smoke on the water' klinkt nu dagelijks door het huis, het intro dan, he. En hij is druk bezig met zijn eigen akkoordenschema's. Waarvan ik dacht, dat wordt helemaal niets, maar die nog heel aardig blijken te kloppen. En als hij dan liever blijkt te spelen dan zit te Hyven, dan denk ik: 'Tenminste één ding bereikt als opvoeder'.  Ik krijg straks hele mooie schoondochters.